آمار پزشکی - خواص ترنجبین چیست.

خارشترایراني- ترنجبين Alhagi Persarum
نام محلي : خار آدور
قسمت هاي مورد استفاده گياه: از اين گياه يك ماده قندي به نام ترنجبين كه در واقع مان مي باشد به خارج ترتشح مي گردد.
تركيبات شيميايي: ترنجبين طبق تحقيقات انجام شده داراي مله زيتور مي باشد. بررسيهاي جديدتري نشان ميدهد كه ماده قندي ترنجبين برخلاف آنچه كه ذكر شد فقط ساكارز مي باشد. مله زيتورتري ، ساكاريدي است كه از 2 ملكول گلوكز و يك ملكول فروكتوزتشكيل يافته است.
مصارف محلي : جهت درمان ناراحتي هاي كليوي و كم كاري كبد و دفع سنگ كليه مصرف مي شود.
خواص مهم دارويي و مصارف گياه: ترنجبين در طبابتهاي ايراني مصرف فراوان داشته و بعنوان ملين بكارمي رود. ضمناً براي شيرين كردن داروها به كار مي رود. جوشانده آن معرق است. ماليدن روغن برگهاي آن براي رماتيسم خيلي نافع است و گلهاي آن براي بواسير مفيد است. عرق گياه كه ترنجبين اگرمدتي با ملايمت خورده شود براي سنگ كليه و مثانه تا حدودي مؤثراست.
پراكندگي: بين اردكان يزد،يزد بافق، مهريز، مروست.
درمنه كوهي Artemisa Aucheri
نام محلي: درنه
قسمت هاي مورد استفاده: سرشاخه هاي گلداروبرگ.
مصارف محلي: طبيعت گرم و خشك ،بادشكن، براف كننده گاز روده و دل درد.
خواص دارويي:دانه گرده اين گياه مي توان در بررسي هاي پزشكي جهت مشخص كردن و تست آلژي ، تهيه واكسن ضد آلرژي ناشي دانه گرده آنها به كار برد.

به دليل وجود سانتونين خاصيت ضد انگلي داشته و در ساختن داروهاي ضد كرم بيشتر كشورها از جمله آلمان مورد استفاده قرارمي گيرد. درمنه كوهي باعث كاهش ميزان قند در ادرار مي شود ازاين رو براي مبتلايان به مرض قند مفيد مي باشد.
مرهمي از برگ و گلهاي گياه جهت درمان گري و ريزش مو مفيد مي باشد. نيز درموقع عقرب زدن اگرروي محل گزش قراردهند مؤثرو مفيد است.
پراكندگي : در ارتفاعات كوهستاني استان يزد(شيركوه، ده بالا، طزرجان ، ندوشن) ، كوه بازرگان2050- 2350 متر- ارتفاعات شيركوه تا ارتفاعات دره نازي و كوه پشت باغ 2000 متربه بالا باقی آباد، طزرجان ، بنادك تا كوه نر، كوه گلوبادام ، نزديك شيركوه 1800- 2200

خواص ترنجبین

ترنجبین

* ترنجبین طبق نظر حكمای طب سنتی گرم، ولی در عین حال تر است.

* ملین و مسهل است. دوز مصرفى ترنجبین به عنوان ملین بر حسب سن بیمار بین 10 تا 70 گرم است كه با كمى آب مصرف مى شود.  این گیاه اگر در مقدار کم خورده شود، ملین و اگر به مقدار زیاد مصرف شود، مسهل است.

* در تسکین سرفه و درد سینه موثر است.

* برای تسكین عطش و تب مفید است.

* خاصیت ضدعفونی کنندگی خوبی دارد و میکروب ها را از بین می برد، به همین دلیل برای درمان بیماری های عفونی مفید است.

* خوردن ترنجبین با آب پنیر برای اخراج اخلاط سوخته، با ماءالشعیر برای دفع اخلاط گرم، با كره برای باز كردن ادرار (در مواردی كه ترشح ادرار بند می آید) مفید است.

* اگر ترنجبین با آب زیره خورده شود، برای دفع صدای شكم كه با تب خفیفی توام باشد، نافع است.

* جوشانده آن معرق است.

* مالیدن روغن برگ های آن برای روماتیسم خیلی نافع است.

* گل های آن برای بواسیر مفید است.

* عرق گیاه ترنجبین اگر مدتی کم کم خورده شود، برای دفع سنگ كلیه و مثانه تا حدودی مؤثر است.

احتیاط کنید

ترنجبین

* بسیاری از خانواده‌ها برای بهبود زردی کودک خود از مخلوط ترنجبین و آب قند استفاده می‌کنند که این مواد، نه تنها تاثیری در بهبود زردی کودک ندارند، بلکه باعث اسهال و استفراغ نوزاد نیز می‌شوند.

در یک مطالعه تحقیقاتی که توسط اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی لرستان با هدف بررسی اثر ترنجبین خوراكی در كاهش زردی نوزادان انجام گردید، نشان داده شد که علیرغم باورهای بومی مبنی بر تاثیر ترنجبین در كاهش زردی نوزادی، تجویز این ماده اثر قابل توجهی در درمان زردی ندارد.

* بیماران مبتلا به حصبه، اسهال خونی، بواسیر، خون ادراری و آبله از خوردن ترنجبین خودداری کنند.

* ترنجبین برای طحال و اشخاص گرم مزاج مضر است.

 

تهیه آب ترنجبین

برای تهیه آب ترنجبین، مقداری ترنجبین را در آب جوش حل می کنند. سپس مایع صاف روی آن را بر می دارند و می گذارند قدری بماند تا مواد خارجی آن ته نشین شود. حالا مایع صاف شده روی آن، آماده خوردن است.

آب ترنجبین اگر صبح ناشتا خورده شود، موثرتر است. مقدار خوراكی معمول آن 12 تا 35 گرم است.

+ نوشته شده توسط روح الله طالبی در دوشنبه بیستم تیر 1390 و ساعت 15:29 |